Wal

Met beide voeten op vaste grond, daar staan ze, de beste stuurlui. Op sociaal gemediatiseerde, dus veilige afstand, zenden ze hun “grote gelijk” de wereld in. Het liefst met een dt-fout lijkt het wel, want grote ongenoegzaamheid laat zich niet inbinden door taalregels.

Klassiekers in het genre: “Elders is het beter.” (Zeker “als ge van Halle zet…”) en “Politiekers zijn zakkenvullers.” Krachtpatserij als dooddoener. Weg nuance, weg redelijke argumentatie, weg het besef dat de realiteit een stuk complexer is dan het plot van een willekeurige aflevering van FC De Kampioenen.

Niet dat er geen vragen gesteld mogen worden bij pakweg de saga van de terugdraaiende tellers, de lichtsnelheid waaraan we vaccineren, of dichter bij huis, het opmerkelijk parkeer-’beleid’ of de Bospoortbrugklucht. Om maar iets te noemen. En dan is het lot van de buste van Leopold 2 nog niet eens bezegeld.

Vanop de wal kan je ook een genuanceerd kritische blik op de actualiteit werpen. Doorspekt met humor, een draai peper en een snuif zout. Graag zelfs, dat brengt de schotel en het tafelgesprek op punt. Een flesje Tabasco over elk gerecht kiepen, doodt daarentegen smaak en tegenspraak.

Tot Wals.